Van zekerheid naar vrijheid: waarom ik kies voor mijn kunst
OMG !!! Ik heb mijn vaste benoeming in het onderwijs opgezegd. Voor sommigen moedig, voor anderen onbegrijpelijk.
“Een vaste job opgeven? Helemaal zelfstandig? Alleen met je kunst? Kan je daarvan leven?” De vragen en bedenkingen blijven komen. Maar voor mij voelde het onderwijs, met al zijn regels en structuren, na mijn burn-out als een blok aan mijn been.
Mijn keuze komt niet zomaar uit het niets, maar is het resultaat van een proces waarin ik mezelf kwijtraakte in een systeem dat niet bij me paste. Mijn burn-out was een kantelpunt. Via mijn kunst vond ik mezelf terug. Dat maakt mijn beslissing dus ook noodzakelijk. Die benoeming was een soort van valse comfortzone die zekerheid bood, maar zorgde er ook voor dat ik gevangen bleef in een spiraal van ooit … als … dan … . Ik wil geen leven meer waarin ik wacht op ‘ooit’, maar een leven waarin ik nu kies voor wat mij echt gelukkig maakt.
En ja, dat betekent dat ik nu volledig mijn eigen weg ga, met mijn kunst als mijn hoofdberoep. Dat brengt bij veel mensen blijkbaar vragen met zich mee.
“Kan je daarvan leven?”
Het is frappant hoe mensen ervan uitgaan dat kunst geen zelfstandige bron van inkomen kan zijn en dat je altijd een soort ‘vangnet’ nodig hebt. Alsof iemand die een eigen zaak opstart in eender welke sector wél als zelfstandig gezien wordt, maar een kunstenaar niet. Alsof succes alleen wordt afgemeten aan een vast loon en een voorspelbare loopbaan. Alsof passie en financiële stabiliteit elkaar per definitie uitsluiten. Kunst maken is niet zomaar een beroep, het is een manier van leven. En ja, het is een uitdaging, maar één waarvoor ik bewust kies.
“Hoe lang heb je aan dit kunstwerk gewerkt?”
Alsof de waarde van een kunstwerk te berekenen is in uren. Maar kunst is geen kwestie van tijd alleen. Het is een optelsom van ervaring, emotie en vakmanschap, maar ook de jaren van experimenteren, falen en opnieuw beginnen.
“Wie koopt jouw werk?”
Achter deze vraag schuilt vaak twijfel. Zijn het vooral vrienden en familie die je steunen? Zijn er echt mensen die hierin willen investeren? Ja. Kunst raakt mensen op een andere manier dan massaproducten, en juist die emotionele connectie maakt het waardevol. Kunst is niet alleen een product, het is een beleving. En mensen die geraakt worden door een werk, die er een stukje van zichzelf in herkennen, weten dat. Dus, waarom zouden alleen familie of vrienden mijn werk kopen?
“Wat doe je dan heel de dag?”
Alsof kunst maken enkel bestaat uit wat schilderen of tekenen als de inspiratie toevallig komt. Maar kunst is méér dan dat: het is research doen, experimenteren, schetsen, materiaal kiezen, organiseren, plannen, communiceren en administratie doen. Het is een ambacht én een onderneming.
“Ben je dan zelfstandige geworden enkel met je eigen kunst?"
Ja, maar daar stopt het niet. Naast mijn vrije werk creëer ik ook toegepast werk -zoals prints en wenskaarten- en werk ik in opdracht. Bovendien ben ik creatief inspirator. Zo combineer ik kunst, maatwerk en inspiratie tot een veelzijdige en dynamische praktijk.
“Waarom is een werk op maat duurder dan vrij werk?”
Omdat een werk op maat, zelfs zonder persoonlijk verhaal, iets is dat ik alleen maak omdat jij erom vraagt. Als je het niet besteld had, had ik mijn tijd in vrij werk gestoken. Werk op maat vraagt afstemming en focus op specifieke wensen. Dat betekent dat ik binnen een vast kader moet werken. Die extra inspanning heeft een prijs.
Vrij werk vs. werk op maat
Vrij werk: Ik creëer intuïtief en bepaal alles zelf. Er is geen externe verwachting.
Werk op maat zonder persoonlijk verhaal: Ik werk binnen een opgelegd kader.
Werk op maat met persoonlijk verhaal: Dit is volledig afgestemd op de klant en heeft een emotionele lading, wat extra inleving en afstemming vraagt.
Daarnaast maak ik ook eigen toegepast werk, zoals wenskaarten en prints, die qua aanpak ergens tussen vrij werk en werk op maat in vallen. Deze werken zijn vooraf gecreëerd en beschikbaar voor een breder publiek, maar behouden wel mijn persoonlijke stijl en visie. Omdat ze niet voor één specifieke klant worden gemaakt, maar in serie geproduceerd kunnen worden, vallen ze doorgaans in een andere prijsklasse. Zo breng ik kunst dichter bij een breder publiek, zonder in te boeten aan authenticiteit.
Mijn vrijheid is goud waard!
Mijn keuze om het onderwijs achter me te laten was geen sprong in het diepe, maar een bewuste investering in mijn geluk. Ik heb gekozen voor een leven waarin ik mijn eigen weg bepaal, ook al is dat pad bezaaid met onzekerheden en uitdagingen.
Is het gemakkelijk? Nee, zeker niet.
Elke keer als iemand mijn keuzes in twijfel trekt, voelt het alsof ik me moet verantwoorden. Alsof ik moet bewijzen dat mijn pad even waardevol is als een traditioneel carrièrepad. Dat raakt me, want erkenning is fijn. Maar tegelijk besef ik steeds meer: "Wat voor de één ondenkbaar is, kan voor de ander juist de juiste weg zijn.
Ik zie mezelf niet als beter dan een ander; ik kies er gewoon voor om mijn eigen pad te volgen en trouw te blijven aan wat voor mij echt telt. Uiteindelijk leef ik mijn leven, niet dat van iemand anders. De vrijheid die ik nu voel, is goud waard. Ik leer los te komen van verwachtingen en te vertrouwen op mijn eigen overtuigingen. Mijn leven draait om creëren, groeien en mezelf telkens opnieuw ontdekken. Mijn kunst is niet alleen wat ik doe, het is wie ik ben. En dat verdient vrijheid, niet als ruilmiddel voor zekerheid, maar als een bewuste keuze.